Zakon Świętej Klary

Siostry klaryski czyli Zakon Świętej Klary jest zwany także Drugim Zakonem Franciszkańskim. Łacińska nazwa zakonu brzmi Ordo Sanctae Clarae (OSC).
Zakon wywodzi się z Włoch, a jego początki sięgają 1212 roku. Powstał dzięki św. Klarze z Asyżu, która zapragnęła żyć Ewangelią według przykładu świętego Franciszka. Wybrała dla siebie i swych towarzyszek życie:
  • w adoracyjnym skupieniu wobec Boga obecnego i działającego w głoszonym Słowie i w sakramentach - zwłaszcza sakramencie Eucharystii,
  • w ubóstwie, pokucie, w modlitwie dziękczynnej i wstawienniczej za każdego człowieka i za cały świat,
  • w klauzurze, aby pozostawać skupioną na obecności i działaniu Boga.
W Polsce jesteśmy obecne od 1245 roku dzięki bł. Salomei, córce księcia Leszka Białego. Jako pierwsza Polka przyjęła ona habit zakonu i stała się założycielką naszej wspólnoty. Pomocą służyła nam wspólnota św. Agnieszki z Pragi. Na początku żyłyśmy w Zawichoście, potem w Skale koło Krakowa. W 1316 roku książę Władysław Łokietek ofiarował nam w Krakowie klasztor przy kościele św. Andrzeja Apostoła, gdzie mieszkamy nieprzerwanie do dziś.

Aby dać wyraz naszej modlitewnej posłudze w sercu Kościoła i świata, codziennie sprawujemy Liturgię eucharystyczną i Liturgię godzin. Często poświęcamy czas adoracji Najświętszego Sakramentu i modlitwie osobistej. Poznajemy duchową tradycję i bogactwo Kościoła przez osobistą lekturę i konferencje zapraszanych gości. Pielęgnujemy siostrzaną wspólnotę na wspólnej modlitwie, na rekreacjach, podczas posług w kuchni, ogrodzie, pralni, zakrystii. Utrzymujemy się z pracy możliwej do wykonania w ramach życia klauzurowego, z wdzięcznością przyjmujemy ofiary.

W ramach rozeznawania powołania można zgłosić się indywidualnie na dni skupienia. Można zamieszkać przy klasztorze, włączyć się w modlitwę, poznać nasze życie i duchowość.

Aktualności

Odnowa dokumentów pergaminowych cz. 1 zobacz >>

Bieżące nabożeństwa zobacz >>

Siedemset lat klarysek w Krakowie zobacz >>

Powered by CuteNews

Zobacz także


Znak zakonu

Znakiem rozpoznawczym Zakonu Świętej Klary jest godło wspólne całej rodzinie franciszkańskiej. Przedstawia ono dwie zranione dłonie na tle krzyża lub na tle litery „TAU”. Jest to plastyczne wyobrażenie doświadczenia życia św. Franciszka. Prawa dłoń to dłoń Chrystusa, jest ona zraniona przybiciem do krzyża i przypomina o ofierze, jaką On poniósł dla nas. Lewa dłoń, ubrana w habit, to stygmatyzowana dłoń Biedaczyny z Asyżu, który chciał się we wszystkim upodobnić do Zbawiciela. Obecny w godle krzyż symbolizuje drogę upodobnienia się do Chrystusa: ofiarowanie siebie płynące z miłości.

Znakiem chętnie wykorzystywanym przez samego Franciszka jest grecka litera "TAU". Jej symbolika pochodzi z proroctwa Ezechiela, gdzie znak tej litery (hebrajskie "taw") ma być nakreślony na czołach ludzi bolejących nad losem Jerozolimy (Ez 9,4). Apokalipsa (Ap 7, 1-8) przywołuje tą symboliczną czynność, gdy aniołowie powstrzymują kataklizmy, dopóki nie opieczętują sług Boga, jako wybranych do zbawienia. Liczba opieczętowanych (144 tysiące) oznaczała powszechność zbawienia.
Symbolika tej litery przywołana została przez papieża Innocentego III w mowie rozpoczynającej Sobór Laterański IV (1215 r.), na którym był obecny św. Franciszek. Papież skierował apel, by każdy chrześcijanin naznaczył tym znakiem swoje życie. Ma to być symbol pokuty i odnowionego w Chrystusie życia. Myśl papieska zafascynowała Franciszka i kreślił ten znak na ścianach cel zakonnych, na listach, aby był przypomnieniem o potrzebie nawracania się. Litera "TAU" była niejako jego pieczęcią jako sługi Bożego, a zarazem znakiem Bożej opieki, nadziei wybrania i zbawienia.

Strój zakonny - habit

Strojem sióstr klarysek jest habit, który zachowuje podobieństwo z modelem ubioru w początkach zakonu.
Habit klaryski to:
  • prosta, długa, czarna tunika z szerokimi rękawami, szyta w formie krzyża
  • czarny szkaplerz, traktowany w początkach jako okrycie ochronne dla tuniki; dziś stały element ubioru
  • długi, sięgający do stóp, czarny płaszcz używany zwłaszcza podczas liturgii i ważnych obrzędów wspólnoty
  • welon opadający na ramiona: biały dla nowicjuszek, czarny dla profesek
  • białe zawicie głowy (okrywające czoło, policzki i szyję), którym średniowieczne kobiety wyrażały skromność i oddanie się poślubionemu
  • biały sznur wiązany w pasie, na tunice, który wyraża pokutny styl życia, a trzy węzły oznaczają trzy śluby wypowiadane podczas profesji: posłuszeństwo, czystość i ubóstwo
  • zawieszona na sznurze koronka siedmiu dziesiątek pomaga w nabożeństwie do siedmiu radości Najświętszej Maryi Dziewicy

Formacja

W Zakonie św. Klary podejmujemy szczególne zobowiązanie do kontemplacyjnego stylu życia w ścisłej klauzurze. Ma ono nam pomagać w pielęgnowaniu życia duchowego. Kandydatki, postulantki, nowicjuszki i profeski nie opuszczają klasztoru, jak tylko w rzeczywistej konieczności. Modlitewne skupienie, pokora, dyspozycyjność i radość w przebywaniu razem, stawiają konkretne wskazania dla ludzkiej i chrześcijańskiej dojrzałości klaryski. Powołanie do tego stylu życia weryfikuje się poprzez:
  • kontakt przed wstąpieniem do wspólnoty
  • czas wejścia do wspólnoty - aspirat
  • rok do 2 lat postulatu
  • rok nowicjatu kanonicznego
  • 3 do 9 lat profesji czasowej
  • po profesji wieczystej, w ramach formacji ciągłej

Nasze prace

Pod okiem wykwalifikowanej Siostry podejmujemy konserwację tkanin liturgicznych: zabytkowych ornatów i stuł. Szyjemy też nowe rzeczy według złożonych zamówień.
Wykonujemy różańce i dziesiątki różańcowe, zarówno plecione ze sznurków (w różnych kolorach), jak i z koralików. Polecamy Panu tych, którzy modlą się na różańcach wykonanych w naszym klasztorze.
Wykonujemy ikony. Można zamówić ikonę , a temat wcześniej uzgodnić z siostrą.
Wykonujemy też zdobione świece i okolicznościowe kartki. Można je nabyć przed Świętami Bożego Narodzenia, przed Świętami Wielkanocnymi i w innym czasie. Dostępne są też obrazki naszych świętych i pocztówki.
Przy furcie klasztornej można nabyć pieczone przez nas ciastka. Pierniczki wykonywane są według starej, wypróbowanej od wieków, receptury.
Owocem naszej modlitwy i pracy jest płyta pt.: „Oby żyć jak św. Klara”, wydana w roku 2012 z okazji 800–lecia charyzmatu klariańskiego. Można ją nabyć przy naszej furcie klasztornej, albo zamawiając listownie, telefonicznie lub e-mailowo.

Intencje

Jeśli chcesz, abyśmy modliły się razem z tobą, w twoich intencjach – napisz do nas:




Ofiary

Jeśli chcesz nas wesprzeć materialnie:
PKO BP I ODDZIAŁ W KRAKOWIE
Nr 58 1020 2892 0000 5902 0161 5863

Kontakt

KLASZTOR SIÓSTR KLARYSEK
ŚW. ANDRZEJA APOSTOŁA W KRAKOWIE
ul. Grodzka 54, 31-044 Kraków

tel. +48 12 422 16 12
kom. 601 727 287
klaryski@klaryski.pl

Charyzmat

Charyzmat jest duchowym darem Boga dla osoby, która dzięki tej łasce może współpracować z Jego Opatrznością i miłością. Charyzmatu nie da się pokazać wprost, ale poprzez opisanie jak on czyni nas wrażliwymi na specyficzne rozumienie rzeczywistości wiary, można przybliżyć jego przeżywanie.


Doświadczenie Boga - Trójca Osób
W tradycji duchowej, jaką pozostawiła po sobie św. Klara, istotną rolę posiada sposób doświadczania Boga: jest to zawsze Ojciec, Syn i Duch Pański - Trójca Osób.


Chrystus
Osoba Chrystusa jest dla klaryski szczególnie ważna. Najważniejszą lekcją przyjmowaną od Niego jest wybór umniejszenia się wobec Ojca, aby okazać Mu miłość i oddanie.


Maryja, aniołowie i święci
Maryja jest dla Franciszka, Klary i ich towarzyszy Matką naszego Pana, Jego Matką. Charyzmat klarysek obejmuje także w swym bogactwie cześć dla aniołów i pamięć o postaciach świętych.


Kościół i liturgia
Dla klarysek bycie w Kościele jest nieustanną drogą uświęcania się, przyjmowania łaski, aż po chwałę w niebie (z modlitwy św. Klary). Liturgiajest źródłem życia duchowego i materiałem do rozważań.


Modlitwa osobista i klauzura
Modlitwa jest dla klaryski głównym zajęciem dnia. Klauzura ma istotne znaczenie dla skupienia się na nieustannej modlitwie i rozmowie z Bogiem obecnym w Najświętszym Sakramencie.


Mistyka ubóstwa
Jest to klucz do życia duchowego i wspólnego, jaki pozostawili nam Święci z Asyżu. Żadne posiadanie nie jest tak konieczne człowiekowi jak posiadanie stanu łaski realizujące się w komunii wiary i komunii sakramentalnej.


Pokuta
Klara i Franciszek traktują pokutę jako formę życia, jako powołanie. Pokuta realizuje ludzką odpowiedź na dar zbawczej życzliwości, gest łaski.


Braterstwo i więzi siostrzane
Franciszek i Klara chcieli żyć ścisłym przykładem Ewangelii, gdzie posłuszeństwo i autorytet opierałoby się na miłości i służbie.

Historia




Powstanie zakonu

Zakon klarysek istnieje od XIII w. U jego zarania stoi dwoje Świętych: Franciszek i Klara. Ich nawrócenie, życie i świadectwo wiary było znakiem czasu w Kościele. To, co dziś jest Zakonem Świętej Klary z Asyżu wyrasta zarówno z nadprzyrodzonego działania łaski, jak i z konkretnych ludzkich decyzji.

Więcej >>

Klaryski w Polsce

Obecność sióstr świętej Klary na ziemiach polskich wiąże się nierozdzielnie z obecnością braci franciszkanów (dzisiaj nazywanymi "franciszkanie konwentualni"). Do prowincjała należało zaopiniować i wydać zgodę na utworzenie klasztoru sióstr, a następnie zapewnić mu opiekę duchową. Często wiązało się to także z pomocą w materialnym utrzymaniu sióstr.
W tym regionie Europy bracia pojawili się bardzo szybko, biorąc pod uwagę rozwój ich Zakonu: w 1225 zostali sprowadzeni do Pragi, a w roku 1237 jest już potwierdzony ich pobyt w Krakowie. Wspólnota z Pragi dała początek dwom polskim klasztorom: w 1245 r. w Zawichoście i w 1257 r. we Wrocławiu.

Więcej >>

Klaryski w Krakowie

Fundatorką dla klarysek w Krakowie jest bł. Salomea (1212 - 1268). Przyjęła ona charyzmat św. Klary i zaczęła go realizować w społeczności polskiej, kulturalnie i religijnie o kilkaset lat młodszej od tej włoskiej, w której narodził się ruch franciszkański.
Salomea swą inicjatywą przecierała szlaki dla polskiej tradycji kobiecego życia zakonnego.
W kulturze polskiej długo utrzymywał się model uświęcania się kobiety w roli żony i matki. Życie zakonne przeważnie praktykowali mężczyźni: benedyktyni, pustelnicy. Klaryski szybko jednak zyskały przychylność w rodzinach książęcych i na dworach.

Więcej >>

Biografie sióstr z Krakowa

Wśród sióstr bardzo długo przechowywana jest pamięć o poprzedniczkach. To tworzy historię, ubogaca i ożywia wdzięczność. Oto kilka biografii sióstr z klasztoru krakowskiego.

Więcej >>

Kościół św. Andrzeja Apostoła w Krakowie


Historia:
Kościół został wzniesiony w latach 1079 - 1098 jako fundacja Starżów-Toporczyków. O możliwość zamieszkania klarysek przy tym kościele zdecydował król Władysław Łokietek (1320-1333) wraz z żoną, Jadwigą.

Czytaj historię >>

Opis architektury:
Kościół jest romański, murowany z miejscowej kostki wapiennej i bloków czerwonawego piaskowca sieprawskiego. Wapień występuje przede wszystkim w zewnętrznych partiach jako cios o powierzchni licowej, młotowanej.

Pokaż więcej >>

Msze św. i nabożeństwa:
Msza św. codziennie o godz. 7.00
Msza św. w niedziele i uroczystości o godz. 7.00 i 10.00


Pokaż więcej >>